Can the heart have amnesia?
For how many years of loving, it will come to a point when you would just sit in a corner and wave the white flag – and then you’re done. To be loved and to love is a great feeling but I guess after so many months and years of heartaches, loneliness, and unending crying moments, you just need to say stop and rest.
Every day I hear love songs playing and it brings back all those painful memories with someone I have loved before. Remembering the feeling of heartaches makes my scar bleed once more. I never regretted loving that person that now made my heart like a stone.
All I wanted is to be loved but I guess destiny is really playful – you love someone but that person doesn’t love you or someone loves you but you don’t love that person. How come love could feel like heaven and could hurt like hell?
I want to forget. Is there an anesthesia for the heart? I thought the pain would fade away as time goes by but I guess this is not really an easy task.
I don’t want to hurt anyone because I know how it feels to be hurt. I know right now, at this moment I’m hurting two people. I never wanted to intentionally hurt them. I’m very thankful that they came to my life and made me feel loved but I just can’t give back what they’re giving me. I’m not yet ready to enter into relationships. All I can say is sorry though it can’t really heal the scar that I’ve left to both of you.
I don’t what I’m feeling anymore. Everyday, I’m becoming confused and more confused. I’m afraid to love again. I’m afraid to feel the pain even more. I wanted to escape this drama. I wanted to feel happy again. I wanted someone to prove to me that I can love again.
Emo si BubbleCatcher
Warning: Isa itong likha ng isang taong emo.
Minsan sa buhay ng isang tao dumadating ung pagkakataong tayo’y magmamahal. Napakasarap ang magmahal at maramdaman na mahal ka rin ng taong iyon. Kaso siguro di lahat ng mga tao ay nakakaranas ng ganoong sitwasyon. Marahil isa ako sa mga taong natutong magmahal at nasaktan ng paulit ulit. Marami na akong napagdaanan dahil sa tinatawag nilang pag-ibig.
Dumating ung pagkakataon na nagmahal ako ulit pero anong nangyari? Ako’y nasaktan ng sobra. Oo nga, hindi naging kami ng taong un pero bakit sobrang sakit pa rin ng nararamdaman ko. Ang OA ko nga naman dahil masyado kong iniisip ung nangyari un. Pero siguro di mo ako masisisi kasi ang alam ko sa pag-ibig, lahat ng bagay ay posible. Hindi naman nasusukat ang pag-ibig. Hindi naman sa dami ng taon na nakasama mo siya na masasabi mong siya ang true love mo.
Ako’y nasaktan muli dahil minahal ko ang isang taong may mahal na iba. Bakit ganun? Ano bang mali sa akin? Bakit kaya hindi niya ako kayang mahalin? Siguro nga hindi ako ung tipo ng babae na dapat niyang mahalin. Pero masakit pa lalo ay ung ipaparamdam niya sayo na mahal ka niya pero sa bandang huli hindi naman magiging kayo. Pero anong dapat kong gawin? Mag move-on.
Oo, moving on. Ang hirap mag let go sa bagay na sobrang minahal mo – sa bagay na tinuring mong mundo mo. Sinasabi ko nalang sa sarili ko na nakapag move on na ako. Tanungin man nila ako ang sagot ko ay oo. Pero sa totoo lang ay hindi pa talaga. Pakiramdam ko niloloko ko nalang ang sarili ko. Lalong nagging magulo ang buhay ko. Kasi ung taong nagparamdam sa akin ng tama ay nawala. Oo nga kaibigan ko pa rin siya pero di ba ang hirap pa rin ng sitwasyon na iyon. Gusto kong makalimot! Sana nga may amnesia nalang ang puso o kaya siguro anethesia para mawala nalang ung sakit. Hindi ko na magawang maging masaya. Parang kinuha sa akin ung saya. Kasi siya ung kaligayahan ko. Ang corny ko ba? Ewan ko ba. Siguro kasi pag nagmahal talaga ako ay sobra sobra. Pero siguro di ako ung tipo ng tao na dapat mahalin. Masama kasi ako. Akala niyo lang na mabait ako pero ang sama sama ko talaga.
Ano ang gagawin ko ngayon? Ang hirap humarap sayo. Ang hirap magkunwari sa kada tingin ko sayo ay umaasa pa din ako na mahalin mo ako. Ako’y nangungulila sayong pagmamahal.
Siguro magpapahinga nalang muna ako sa pagmamahal. Ayoko na muna. Takot na akong masaktan ulit. Siguro pag dumating ung araw na mawawala na ito, dun ko muli bubuksan ang puso ko. Baka sakaling may dumating para ayusin ung durog kong puso. Pero sa ngayon, bato muna. Tama na! Masyado ng masakit.
Wakas.
Hopeless Dreamer
